Het heeft even geduurd (een half jaar zelfs!) maar we zijn er weer. Vanwege een ‘migratie’ van web-log.nl konden we lange tijd niet bloggen. Het lijkt nu weer te werken, al is het design van ons weblog niet meer wat het geweest is. Maar blijf dit weblog dus in de gaten houden, we zullen ons best doen hier weer regelmatig van ons te laten horen.

In de stilte van het afgelopen half jaar hebben we natuurlijk niet stil gezeten. We zijn in juli in Nederland geweest en daarna hebben we besloten Leon van school te halen (hij zat in de eerste klas van de lagere school) en hem thuisonderwijs te gaan geven. Malou zit nog op de kleuterschool, maar zal vanaf januari volgend jaar ook mee gaan doen. Over dit thuisonderwijsavontuur is meer te lezen op ons nieuwste weblog: Thuisindetropen.wordpress.com.

Tot de volgende keer!

De Veenwolfjes

Na alweer een veel te lange stilte hier pakken we uit met een ruim 10 minuten durend filmpje van onze kinderen, opgenomen op moederdag.

Zie hier hoe Olivia al bijna zelfstandig loopt, hoe Leon en Malou vrolijk swingen in de hangmat en hoe moeder de vrouw eigenlijk alleen maar rustig wil zitten lezen .

Het filmwerk is gedaan door de vader, dus die komt wat minder in beeld…

Na alweer een veel te lange stilte hier pakken we uit met een ruim 10 minuten durend filmpje van onze kinderen, opgenomen op moederdag.

Zie hier hoe Olivia al bijna zelfstandig loopt, hoe Leon en Malou vrolijk swingen in de hangmat en hoe moeder de vrouw eigenlijk alleen maar rustig wil zitten lezen .

Het filmwerk is gedaan door de vader, dus die komt wat minder in beeld…

Leon en Malou hadden zich voorgenomen dit jaar te leren fietsen en ze zijn meteen goed van start gegaan: ze fietsen alsof ze nooit anders gedaan hebben!

 
(In een jurk en op slippers…)

 
(Of op een te kleine fiets…)

 
(Olivia vindt het ook wel lollig…)

Naast dat dit natuurlijk erg leuk is voor de betrokkenen zelf, komt het ook nog eens heel goed uit voor onze vakantieplannen van dit jaar. Ja, we zijn er vroeg bij deze keer, het is nog maar januari en we hebben alweer een plan. En het plan is als volgt: we hopen in de maand juli 4 weken in Nederland te zijn, waarvan we xe9xe9n week op Terschelling zullen doorbrengen voor een op-en-top Hollandse vakantie. Een huisje in de duinen zat er al niet meer in, maar we hebben nog wel een stacaravan kunnen bemachtigen op wat een aardige camping lijkt, niet ver van het strand. En niet geheel toevallig zijn vrienden van ons die week ook op Terschelling, en zij hebben wxe9l dat huisje in de duinen. Onze camping is daar niet ver vandaan, dus we verwachten elkaar regelmatig tegen te komen. We verheugen ons er nu al op al fietsend (!) het eiland te verkennen.

Verder staan op het verlanglijstje een bezoek aan Madurodam en een kijkje bij de Sterrenwacht in Utrecht en daarnaast zal er nog genoeg tijd zijn om familie en vrienden te zien (voor zover jullie niet allemaal op vakantie zijn dan…).

Tot ziens!

Leon en Malou hadden zich voorgenomen dit jaar te leren fietsen en ze zijn meteen goed van start gegaan: ze fietsen alsof ze nooit anders gedaan hebben!

 
(In een jurk en op slippers…)

 
(Of op een te kleine fiets…)

 
(Olivia vindt het ook wel lollig…)

Naast dat dit natuurlijk erg leuk is voor de betrokkenen zelf, komt het ook nog eens heel goed uit voor onze vakantieplannen van dit jaar. Ja, we zijn er vroeg bij deze keer, het is nog maar januari en we hebben alweer een plan. En het plan is als volgt: we hopen in de maand juli 4 weken in Nederland te zijn, waarvan we xc3xa9xc3xa9n week op Terschelling zullen doorbrengen voor een op-en-top Hollandse vakantie. Een huisje in de duinen zat er al niet meer in, maar we hebben nog wel een stacaravan kunnen bemachtigen op wat een aardige camping lijkt, niet ver van het strand. En niet geheel toevallig zijn vrienden van ons die week ook op Terschelling, en zij hebben wxc3xa9l dat huisje in de duinen. Onze camping is daar niet ver vandaan, dus we verwachten elkaar regelmatig tegen te komen. We verheugen ons er nu al op al fietsend (!) het eiland te verkennen.

Verder staan op het verlanglijstje een bezoek aan Madurodam en een kijkje bij de Sterrenwacht in Utrecht en daarnaast zal er nog genoeg tijd zijn om familie en vrienden te zien (voor zover jullie niet allemaal op vakantie zijn dan…).

Tot ziens!

Vanuit een warm en zonnig Tarapoto wensen wij je hele goede en gezegende Kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar!

 
Leon en Malou in feestkleding

 
Malou en Olivia in het zwembad

Vanuit een warm en zonnig Tarapoto wensen wij je hele goede en gezegende Kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar!

 
Leon en Malou in feestkleding

 
Malou en Olivia in het zwembad

Na een week in Honduras te zijn geweest voor het geven van een training, was ik toch "in de buurt" en mocht ik naar de klimaattop in Mexico. Overigens niet om een sleutelrol te vervullen in de onderhandelingen, zoals door sommigen gesuggereerd, verre van dat. Onze aanwezigheid (er waren ook collegaxb4s uit Azixeb, Afrika en hoofdkantoor) was ter profilering en contacten met partners en donoren die hier in grote getale ronddartelen. Zoals u weet lopen de subsidies uit Nederland hard achteruit, dus moeten wij de hort op om alternatieve bronnen aan te boren. Daartoe hadden wij een stand, een veelheid aan vergaderingen, gaven een workshop en namen deel in verschillende side-events. Ik was gevraagd ook nog ergens een presentatie te geven, over inclusive business, bioenergie en de bijdrage daarvan in armoedebestrijding en het tegengaan van klimaatverandering; onderwerpen waar ik de afgelopen jaren in het veld mee bezig ben geweest en waarin ik ondertussen – vreemd maar waar – als specialist wordt beschouwd. Zo gaat dat met nieuwe dingen: In het rijk der blinden is xe9xe9noog koning… En dat kan zomaar de interesse van een ontwikkelingsbank opleveren.

Hoewel onze aanwezigheid dus plaatshad in de marge van het epicentrum van de klimaattop, met wereldleiders en allerhande hotemetoten, was het toch aardig om ??van dichterbij eens iets van deze gekte mee te maken. Het is natuurlijk ook een bizar fenomeen: duizenden mensen die de halve wereld afreizen om ergens in een badplaats, met alle landen present, te proberen het eens te worden over de toekomst van deze wereld. Met het risico dat het allemaal mislukt, er geen beslissingen genomen worden, en het volgend jaar – in de volgende badplaats - nog eens te proberen. Vermoedelijk de meest vergaande vorm van democratisering wereldwijd, vermoedelijk ook xe9xe9n van de meest inefficixebnte en meest milieuvervuilende. Ook al wordt er op de klimaattop druk aan afvalscheiding gedaan en rijden alle bussen op Jatropha-biodiesel, het is toch schrijnend hoe al dat vliegen en leven in luxe tijdens de klimaattop weer bijdraagt aan het effect waar diezelfde top zo hard tegen probeert te strijden. En ik doe er even hard aan mee… Lichtpuntje is dat er dit jaar dan toch een reeks akkoorden gesloten zijn, ondanks een stel dwarsliggende landen, en het vertrouwen terug lijkt te zijn dat er toch echt spijkers met koppen geslagen kunnen worden, volgend jaar… Tja.

En daar ging ik dus, bus in bus uit, van de ene bijeenkomst naar de andere, ondertussen de rijen ontwijkend, de mensen te woord staand bij de stand en na vergaderingen wat rondneuzend in het Moon Palace, het strandparadijs waar het officixeble deel van de klimaattop werd gehouden; met het pasje van officixeble observer kom je (bijna) overal in. En desgevraagd: ja, ik zag "grote mannen en vrouwen van deze aarde" van dichtbij, hoorde de president van de Wereldbank aan, had oogcontact met de president van Mexico, evalueerde de onderhandelingsvorderingen met onze kamerleden en analyseerde met staatsscretaris ?Atsma – ?"zeg maar Joop" – de nieuwste trends op fietsgebied en technologie om ijsdiktes te meten, dit laatste uitzicht gevend op meer elfstedentochten voor de komende jaren; goed nieuws! Kortom: "grote mannen" zijn ook maar gewone mensen, dat wisten we natuurlijk al maar het is maar weer eens bevestigd, gelukkig maar. Ook bijvoorbeeld dat "grote mannen" vaak juist zo klein zijn, dat wil zeggen in lengte, omdat je ze vanwege de televisie op een of andere manier groter inschat. Dat herinner ik me overigens vooral van Messi die ik eens tegenkwam op het vliegveld van Madrid, een kleine ongeschoren opdonder met rafelig t-shirt, volledig onopvallend in de menigte (totdat xe9xe9n voetbalfan hem ontdekte). Allemaal best gewone mensen, schakeltjes in een groter geheel. Op deze wereld is maar Exe9n grote man geweest.

Goed, genoeg voor vandaag. Terug naar de realiteit van alledag, de Amazone, werk, thuis en gezin. Het is goed om weer terug te zijn!

P.S. Mooie zee he? Ik heb er nog even een duik in kunnen nemen. Het hotel was ook best aardig (zie zoekplaatje op eerste foto). En dat allemaal met Nederlands belastinggeld. Schandalig! Hoezo ontwikkelingshulp? Afschaffen die handel! 

Na een week in Honduras te zijn geweest voor het geven van een training, was ik toch "in de buurt" en mocht ik naar de klimaattop in Mexico. Overigens niet om een sleutelrol te vervullen in de onderhandelingen, zoals door sommigen gesuggereerd, verre van dat. Onze aanwezigheid (er waren ook collegaxb4s uit Azixeb, Afrika en hoofdkantoor) was ter profilering en contacten met partners en donoren die hier in grote getale ronddartelen. Zoals u weet lopen de subsidies uit Nederland hard achteruit, dus moeten wij de hort op om alternatieve bronnen aan te boren. Daartoe hadden wij een stand, een veelheid aan vergaderingen, gaven een workshop en namen deel in verschillende side-events. Ik was gevraagd ook nog ergens een presentatie te geven, over inclusive business, bioenergie en de bijdrage daarvan in armoedebestrijding en het tegengaan van klimaatverandering; onderwerpen waar ik de afgelopen jaren in het veld mee bezig ben geweest en waarin ik ondertussen – vreemd maar waar – als specialist wordt beschouwd. Zo gaat dat met nieuwe dingen: In het rijk der blinden is xe9xe9noog koning… En dat kan zomaar de interesse van een ontwikkelingsbank opleveren.

Hoewel onze aanwezigheid dus plaatshad in de marge van het epicentrum van de klimaattop, met wereldleiders en allerhande hotemetoten, was het toch aardig om ??van dichterbij eens iets van deze gekte mee te maken. Het is natuurlijk ook een bizar fenomeen: duizenden mensen die de halve wereld afreizen om ergens in een badplaats, met alle landen present, te proberen het eens te worden over de toekomst van deze wereld. Met het risico dat het allemaal mislukt, er geen beslissingen genomen worden, en het volgend jaar – in de volgende badplaats - nog eens te proberen. Vermoedelijk de meest vergaande vorm van democratisering wereldwijd, vermoedelijk ook xe9xe9n van de meest inefficixebnte en meest milieuvervuilende. Ook al wordt er op de klimaattop druk aan afvalscheiding gedaan en rijden alle bussen op Jatropha-biodiesel, het is toch schrijnend hoe al dat vliegen en leven in luxe tijdens de klimaattop weer bijdraagt aan het effect waar diezelfde top zo hard tegen probeert te strijden. En ik doe er even hard aan mee… Lichtpuntje is dat er dit jaar dan toch een reeks akkoorden gesloten zijn, ondanks een stel dwarsliggende landen, en het vertrouwen terug lijkt te zijn dat er toch echt spijkers met koppen geslagen kunnen worden, volgend jaar… Tja.

En daar ging ik dus, bus in bus uit, van de ene bijeenkomst naar de andere, ondertussen de rijen ontwijkend, de mensen te woord staand bij de stand en na vergaderingen wat rondneuzend in het Moon Palace, het strandparadijs waar het officixeble deel van de klimaattop werd gehouden; met het pasje van officixeble observer kom je (bijna) overal in. En desgevraagd: ja, ik zag "grote mannen en vrouwen van deze aarde" van dichtbij, hoorde de president van de Wereldbank aan, had oogcontact met de president van Mexico, evalueerde de onderhandelingsvorderingen met onze kamerleden en analyseerde met staatsscretaris ?Atsma – ?"zeg maar Joop" – de nieuwste trends op fietsgebied en technologie om ijsdiktes te meten, dit laatste uitzicht gevend op meer elfstedentochten voor de komende jaren; goed nieuws! Kortom: "grote mannen" zijn ook maar gewone mensen, dat wisten we natuurlijk al maar het is maar weer eens bevestigd, gelukkig maar. Ook bijvoorbeeld dat "grote mannen" vaak juist zo klein zijn, dat wil zeggen in lengte, omdat je ze vanwege de televisie op een of andere manier groter inschat. Dat herinner ik me overigens vooral van Messi die ik eens tegenkwam op het vliegveld van Madrid, een kleine ongeschoren opdonder met rafelig t-shirt, volledig onopvallend in de menigte (totdat xe9xe9n voetbalfan hem ontdekte). Allemaal best gewone mensen, schakeltjes in een groter geheel. Op deze wereld is maar Exe9n grote man geweest.

Goed, genoeg voor vandaag. Terug naar de realiteit van alledag, de Amazone, werk, thuis en gezin. Het is goed om weer terug te zijn!

P.S. Mooie zee he? Ik heb er nog even een duik in kunnen nemen. Het hotel was ook best aardig (zie zoekplaatje op eerste foto). En dat allemaal met Nederlands belastinggeld. Schandalig! Hoezo ontwikkelingshulp? Afschaffen die handel! 

Na een week in Honduras te zijn geweest voor het geven van een training, was ik toch "in de buurt" en mocht ik naar de klimaattop in Mexico. Overigens niet om een sleutelrol te vervullen in de onderhandelingen, zoals door sommigen gesuggereerd, verre van dat. Onze aanwezigheid (er waren ook collegaxc2xb4s uit Azixc3xab, Afrika en hoofdkantoor) was ter profilering en contacten met partners en donoren die hier in grote getale ronddartelen. Zoals u weet lopen de subsidies uit Nederland hard achteruit, dus moeten wij de hort op om alternatieve bronnen aan te boren. Daartoe hadden wij een stand, een veelheid aan vergaderingen, gaven een workshop en namen deel in verschillende side-events. Ik was gevraagd ook nog ergens een presentatie te geven, over inclusive business, bioenergie en de bijdrage daarvan in armoedebestrijding en het tegengaan van klimaatverandering; onderwerpen waar ik de afgelopen jaren in het veld mee bezig ben geweest en waarin ik ondertussen – vreemd maar waar – als specialist wordt beschouwd. Zo gaat dat met nieuwe dingen: In het rijk der blinden is xc3xa9xc3xa9noog koning… En dat kan zomaar de interesse van een ontwikkelingsbank opleveren.

Hoewel onze aanwezigheid dus plaatshad in de marge van het epicentrum van de klimaattop, met wereldleiders en allerhande hotemetoten, was het toch aardig om xefxbbxbfxefxbbxbfvan dichterbij eens iets van deze gekte mee te maken. Het is natuurlijk ook een bizar fenomeen: duizenden mensen die de halve wereld afreizen om ergens in een badplaats, met alle landen present, te proberen het eens te worden over de toekomst van deze wereld. Met het risico dat het allemaal mislukt, er geen beslissingen genomen worden, en het volgend jaar – in de volgende badplaats - nog eens te proberen. Vermoedelijk de meest vergaande vorm van democratisering wereldwijd, vermoedelijk ook xc3xa9xc3xa9n van de meest inefficixc3xabnte en meest milieuvervuilende. Ook al wordt er op de klimaattop druk aan afvalscheiding gedaan en rijden alle bussen op Jatropha-biodiesel, het is toch schrijnend hoe al dat vliegen en leven in luxe tijdens de klimaattop weer bijdraagt aan het effect waar diezelfde top zo hard tegen probeert te strijden. En ik doe er even hard aan mee… Lichtpuntje is dat er dit jaar dan toch een reeks akkoorden gesloten zijn, ondanks een stel dwarsliggende landen, en het vertrouwen terug lijkt te zijn dat er toch echt spijkers met koppen geslagen kunnen worden, volgend jaar… Tja.

En daar ging ik dus, bus in bus uit, van de ene bijeenkomst naar de andere, ondertussen de rijen ontwijkend, de mensen te woord staand bij de stand en na vergaderingen wat rondneuzend in het Moon Palace, het strandparadijs waar het officixc3xable deel van de klimaattop werd gehouden; met het pasje van officixc3xable observer kom je (bijna) overal in. En desgevraagd: ja, ik zag "grote mannen en vrouwen van deze aarde" van dichtbij, hoorde de president van de Wereldbank aan, had oogcontact met de president van Mexico, evalueerde de onderhandelingsvorderingen met onze kamerleden en analyseerde met staatsscretaris xefxbbxbfAtsma – xefxbbxbf"zeg maar Joop" – de nieuwste trends op fietsgebied en technologie om ijsdiktes te meten, dit laatste uitzicht gevend op meer elfstedentochten voor de komende jaren; goed nieuws! Kortom: "grote mannen" zijn ook maar gewone mensen, dat wisten we natuurlijk al maar het is maar weer eens bevestigd, gelukkig maar. Ook bijvoorbeeld dat "grote mannen" vaak juist zo klein zijn, dat wil zeggen in lengte, omdat je ze vanwege de televisie op een of andere manier groter inschat. Dat herinner ik me overigens vooral van Messi die ik eens tegenkwam op het vliegveld van Madrid, een kleine ongeschoren opdonder met rafelig t-shirt, volledig onopvallend in de menigte (totdat xc3xa9xc3xa9n voetbalfan hem ontdekte). Allemaal best gewone mensen, schakeltjes in een groter geheel. Op deze wereld is maar Exc3xa9n grote man geweest.

Goed, genoeg voor vandaag. Terug naar de realiteit van alledag, de Amazone, werk, thuis en gezin. Het is goed om weer terug te zijn!

P.S. Mooie zee he? Ik heb er nog even een duik in kunnen nemen. Het hotel was ook best aardig (zie zoekplaatje op eerste foto). En dat allemaal met Nederlands belastinggeld. Schandalig! Hoezo ontwikkelingshulp? Afschaffen die handel!